Alfredo Russo

Μπορείτε να βρείτε τον καφέ μας σε αυτά τα εστιατόρια:

Dolce Stil Novo (Reggia di Venaria).

Ο Alfredo Russo γεννήθηκε στο Τορίνο το 1968. Μόλις στα 13 του ανακάλυψε το πάθος του για τη μαγειρική και αποφάσισε να το ακολουθήσει, πρώτα με την εγγραφή του σε μια σχολή catering και αργότερα δουλεύοντας και ανεβαίνοντας στην κλίμακα σε εστιατόρια με τρία αστέρια Michelin στο Piedmont.

 

Έτσι ξεκίνησαν οι μαγειρικές περιπέτειες του Alfredo, με ένα ταξίδι στην υψηλή γαστρονομία που ενίσχυσε το ανθρώπινο πνεύμα του και τον προετοίμασε για τις μελλοντικές επαναστατικές του δημιουργίες.

 

Το 1990, εστίασε το μεγαλύτερο μέρος των προσπαθειών του στο άνοιγμα του δικού του εστιατορίου, του Dolce Stil Novo, σε συνεργασία με τη γυναίκα του Stefania στη μικρή πόλη του Cirié στα προάστια του Τορίνο. Είναι το μοναδικό εστιατόριο που βρίσκεται μέσα σε παλάτι, το Reggia di Venaria, σε μια τοποθεσία απίστευτης γοητείας που εντυπωσιάζει τους επισκέπτες με τη μεγαλειώδη ομορφιά και την εξαιρετική θέα της. Το αστέρι Michelin απονεμήθηκε μετά από μόλις τρία χρόνια λειτουργίας.

Προς το τέλος του 2008, το Dolce Stil Novo μετακινήθηκε σε ένα μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO, το παλάτι Reggia di Venaria. Συνεπώς, ο Alfredo Russo δεν είναι απλά ένα όνομα που συνδέεται με ένα εστιατόριο με αστέρι Michelin, αλλά είναι επίσης και συνώνυμο μιας ευρύτερης φιλοσοφίας γαστρονομίας και φιλοξενίας, που στοχεύει στην ανάπτυξη νέων ιδεών για μεγάλες και μικρές αλυσίδες ξενοδοχείων στην Ευρώπη, στην Ασία, τη Μέση Ανατολή και την Αμερικανική Ήπειρο.

 

Το 2004, ο μαγειρικός οδηγός l’Espresso τον κατονόμασε υποψήφιο για καλύτερο νέο σεφ της Ιταλίας.

Dolce Stil Novo


Η ονομασία «Dolce Stil Novo» (Γλυκό Νέο Στυλ) επιλέχθηκε από τον Alfredo Russo επειδή «ήθελε να προσφέρει ένα νέο στυλ μαγειρικής συγκριτικά με άλλα εστιατόρια της περιοχής και το Dolce Stil Novo ακουγόταν πολύ εύηχο». Η κουζίνα του ενέχει τεράστιο σεβασμό για το παρελθόν και συνεχή αναζήτηση της απλότητας, γραμμές και λύσεις που είναι ικανές να συνδυάζουν τη γεύση και την ευχαρίστηση. Τα πιάτα του δεν είναι ποτέ βαριά, αλλά μάλλον κομψά με έναν ξέγνοιαστο, ευχάριστο τρόπο.

 

 

Οι άλλοι σεφ